Welkom

De Bruggeling Luc Vanhaecke fotografeerde een jaar lang corona: in Brugge en in Gent. Beschouwt hij Gent als een voorstad van Brugge of omgekeerd? Hoe dan ook, de twee ‘zustersteden’ hebben veel gemeen: in goede tijden bevaarbaar water en (veel) toeristen, maar dat werd met corona wel even anders.

Hij schetst, in twee boeken, telkens zes maanden van de coronaepidemie, zoals die in het stadsbeeld zichtbaar was. De eerste zes maanden fotografeerde hij Brugge, de volgende zes maanden bracht in Gent in beeld. De twee boeken geven samen een beeld van het leven in een ‘bezette stad’ vanaf de tijd toen er nog geen mondmaskertjes waren en iedereen angstvallig op afstand bleef, tot het moment waarop iedereen verplicht met een snuitenbinder moest lopen en het allemaal wat slordiger werd.

Deze boeken zijn niet alleen waardevol als herinnering aan de coronaepidemie, maar bieden ook een verrassende kijk op deze twee steden, die helemaal niet ‘leeg’ bleven.

          

 

Uit de Gentenaar van donderdag 30 september 2021
 
Brugse amateurfotograaf toont in fotoboek het leven in onze stad tijdens de tweede lockdown

GENT IN TIJDEN VAN CORONA

Gent

Je zou denken dat een fotoboek over Gent in volle coronalockdown inzoomt op beelden van verlaten straten en eenzame mensen.

Niet zo in De ¨Poorten van de hel?, waarin een Brugse amateurfotograaf vooral op zoek gaat naar hoe de Gentenaren in die crisismaanden proberen hun dagelijkse leven voort te zetten.

Luc Vanhaecke is een Bruggeling. Toch heeft hij het eerste coronafotoboek over Gent gemaakt.

De titel ‘De Poorten van de hel?’ doet een sombere, apocalyptische sfeer vermoeden, maar de foto’s tonen vooral hoe ondanks gesloten winkels, verplichte mondmaskers en strenge afstandsregels het leven toch zijn gangetje gaat.

‘Nadat ik in de eerste lockdown al een fotoboek over Brugge had gemaakt, ben ik tijdens de tweede golf, tussen november 2020 en eind juni dit jaar, wel vijftig* keer naar Gent gekomen. Gent is dankbaarder omdat het straatbeeld een stuk gevarieerder is dan dat van Brugge. Zo is er in Gent veel meer leven op het water.’

‘Ik ben een echte stadsfotograaf en vooral geïnteresseerd in mensen, niet in mondmaskers en lege straten,’ zegt Luc Vanhaecke, die vele jaren les gaf en daarna werkte als uitgever alvorens de camera ter hand te nemen. ‘Mijn boodschap is dat het leven ondanks alles toch doorgaat. In die zin is het een optimistisch boek.’

Vanhaecke hoopt om, net zoals in Brugge, ook in Gent een bescheiden expo te kunnen opzetten met zijn coronafoto’s.

* De vraagsteller gokte eerst op tien uitstapje naar Gent, maar het aantal bezoekjes aan Gent ligt nog vele malen hoger dan 50